Miško Đukić: Nijesmo saučesnici koji čekaju na “toplom mjestu”

Uz pomoć Dubokog uvida u nas same

140613obama“Ovdje leži Thomas Jefferson, autor Deklaracije o američkoj nezavisnosti …”
Epitaf na imanju Monticelli gdje je pokopano tijelo oca Amerike.
Govorio je :
“„Pojedinačna tiranska dela mogu se pripisati slučajnom, dnevnom stavu, ali serija ugnjetavanja započeta u kritičnom periodu i dosledno nastavljena posle svake promene Kabineta suviše jasno pokazuje namjeran, sistematičan plan koji nas baca u ropstvo.”
Dobitnik Nobelove nagrade za mir – Barak Obama – uslijed dubokog nezadovoljstva Bushovim ratom u Iraku kaže u predsjedničkoj kampanji 2007 godine :
“Rat u Iraku je glupost – zato što je pokrenut na osnovu netačnih obaveštajnih podataka …predsjednik nema prava jednostrano odobriti vojni napad osim u situaciji koja znači zaustavljanje napada na SAD.”
Ove riječi mnogima u SAD-u ličile su na proljeće … ali ne Arapsko .
Arapsko proljeće dovodi radikalne političke snage pod pod propagandnim lažima borbe za ljudska prava …
Libija , Tunis su u beznađu sudara korporativnih interesa … mnogi plaču za bivšim diktatorima…neopravdano svakako – ali udavi ih instaliranje demokratije kao u Iraku …
Instaliranje onih kojih se zapad “plaši”…za koje kažu – to su naši a za koju godinu biće obične Vaši …koji se opet zapad “ plaši “ i ugrožavaju tada – SAD . A kule blizakinje pale …Nije dobro ! Ali više plaši ova borba protiv zla !
Kriv će biti Islam . Ovo su pripreme za rat .
Možda je interesatno da je đed predsjednika SAD – Obame – Stanley Armour Dunham bio – pripadnik organizacije Nation of Islam .
Sirija je četvrta muslimaska zemlja koja je napadnuta u zadnjih dvanaest godina .
Ko je pordžavao Asada ili Sadama ili Gadafija ili … ???
Narod , u ovim zemljama srada od podržanih , zatim zbog podržanih .. a kako je kada dođu oslobodioci vidimo i :
“ ŠIROM ZATVORENIH OČIJU “.
Ovo mi liči na “…serija ugnjetavanja započeta u kritičnom periodu i dosledno nastavljena posle svake promene Kabineta…” Thomas Jeefferson je bio u pravu.
Građani SAD-a – nas “male” – moraju spasiti od SAD – politike .
Ali – to nije politika većinskog SAD-a ?
Kongres će biti protiv Obame … a najmnogoljudni protesti u svijetu , protiv napada na Siriju, su na tlu SAD –a .
Da li SAD treba da pomogne svijetu Ili – svijet treba da pomogne gradjanima SAD-a ?
Ko baca SAD u ropstvo ?
Politika koja je , Thomas Jefferson je u pravu :”… dosledno nastavljena posle svake promene Kabineta ( i ) suviše jasno pokazuje namjeran, sistematičan plan koji nas baca u ropstvo.”
Da li je Barak Obama žrtvovan ?
Da li ezoterički princip na ispitu ?
Ali …
U mitskoj borbi dobra i zla – dobro trijumfuje sa ogromnim žrtvama – koje ni samo zlo nije uzrokovalo .
Hirošima i Nagasaki , Drezden , Vijetnam … sva oružja upotrijebljena : nuklerno . hemijsko , biološko …
Koje oružje je na redu ?
Kada će biti upotrijebljeno ?
Američki demokratski političar hrvatsko-irskog porijekla – Dennis John Kučinić izjavio je :
“ Napadom na Siriju SAD će postati vazdušne snage Al-kaide “
Čekamo !
Protestujemo .
Nijesmo nevoljni saučesnici koji čekaju na “ toplom mjestu “ .
Toplo mjesto je značenje imena Teheran !
P.s
Prije nego nekoj umišljenoj budaletini na “pamet” padne , da – gradjane SAD-a koji protestvuju protiv napada na Siriju – uz pomoć terorista , napadne hemijskim oružjem – predsjednik Obama morao bi da prihvati mirno riješenje.

 

Advertisements

Comments

  1. “Prije nego nekoj umišljenoj budaletini na “pamet” padne , da – gradjane SAD-a koji protestvuju protiv napada na Siriju – uz pomoć terorista , napadne hemijskim oružjem – predsjednik Obama morao bi da prihvati mirno riješenje.”

  2. Војин Николајевич says:

    Američki demokratski političar hrvatsko-irskog porijekla – Dennis John Kučinić izjavio je :
    “ Napadom na Siriju SAD će postati vazdušne snage Al-kaide “
    Čekamo !

    Управо тако!

  3. Dobar!
    Samo Sirija nije muslimanska drzava, jer da bi bila mora biti vodjena sherijatom i vjerskim vodjama. U Siriji zivi nekoliko “vrsta” muslimana, koji razlicito shvataju…islam iako svi vjeruju u jednog Boga. Shto ne iznenadjuje, jer nema vishe bogova.
    Shta ih cera da ratuju? Vjera s tim nema veze – vjera je instrument. Dijagnoza – predoziranje religijom, vishak religije – manjak pi.., pica, marihuane, porno filmova, odjece, obuce i hrane.Pitanje je katastroficno: zashto gdjegod dodje “americka and Eu demokratija” stanovnishtvo odjednom realuzuje da ne moze zivjeti sa ljudima koji izgledaju, drukcije, koji drukcije vjeruju, drukcije se oblace, drukcije pricaju…?
    Zavadi pa vladam, da ne izvlacim sad moj latinski…jelda!
    “sveta zemlja” je u zizi interesa vishe centara, i apetiti tih centara moci, jelte, nece biti zatomljeni do posljednjeg njenog nesrecnog stanovnika.
    Dovidjenja u Jerusalemu!

  4. “Da li je Barak Obama žrtvovan ?
    Da li ezoterički princip na ispitu ?”

  5. U državnim poslovima moramo se čuvati prisvajanja neovlašćenog uticaja…vojno-industrisjkog kompleksa. Mogućnost katastrofalnog uspona pogrešno zasnovane moći postoji i postojaće… Samo budna i dobro obavještena javnost može da pravilno uskladi preplitanje ogromne industrijske i vojne odbrambene mašinerije sa mirnim metodama i ciljevima radi očuvanja bezbjednosti i slobode. – Dvajt D. Ajzenhauer

  6. JAY: And this is part of the idea that after World War II, instead of demobilizing, which armies usually do when wars are over, the Truman administration makes the decision [that] far from demobilizing, we're going to actually expand.

    PORTER: That's right. That was a fateful decision, which made for a new combination of interests, which is what Eisenhower talked about: a major, powerful set of military services on one hand, and the military contractors aligned with them who got enormous amounts of money through Congress, which was the third leg of that triangle, which Eisenhower actually intended to talk about but dropped from the speech.

    JAY: This is another thing that people didn't want to hear when Barack Obama was running for president, ’cause often he was asked about his foreign policy thinking, and he would say the roots of my foreign policy are in Truman.

    http://therealnews.com/t2/index.php?Itemid=74&id=31&jumival=6240&option=com_content&task=view

  7. Up until Truman’s speech, the most powerful influence in American foreign policy had been the ‘Monroe Doctrine’ – a statement in 1823 by American President James Monroe that America ought to keep out of European affairs. The Truman Doctrine overturned the Monroe Doctrine absolutely:

    We must take immediate and resolute action.

    I therefore ask the Congress to provide authority for assistance to Greece and Turkey in the amount of $400,000,000 for the period ending June 30, 1948. In requesting these funds, I have taken into consideration the maximum amount of relief assistance which would be furnished to Greece out of the $350,000,000 which I recently requested that the Congress authorize for the prevention of starvation and suffering in countries devastated by the war.

    http://www.johndclare.net/cold_war8_TrumanDoctrine.htm

  8. I believe that it must be the policy of the United States to support free peoples who are resisting attempted subjugation by armed minorities or by outside pressures. – Harry S. Truman

  9. the proclamation of [the so-called Truman Doctrine] meant that the United States Government has moved toward a direct renunciation of the principles of international collaboration and concerted action by the great Powers and toward attempts to impose its will on other independent states, while at the same time obviously using the economic resources distributed as relief to individual needy nations as an instrument of political pressure. This is clearly proved by the measures taken by the United States Government with regard to Greece and Turkey which ignore and bypass the United Nations… This policy conflicts sharply with the principle expressed by the General Assembly in its resolution of 11 December 1946, which declares that relief supplies to other countries “should . . . at no time be used as a political weapon.”

    http://www.johndclare.net/cold_war8_TrumanDoctrine.htm

  10. Harry S. Truman – Predsjednik Sjedinjenih Američkih Država (1945. – 1953.)
    Dwight David Eisenhower – Predsjednik Sjedinjenih Američkih Država (1953.-1961.)
    John F. Kennedy – Predsjednik Sjedinjenih Američkih Država (1961. – 1963.)

    Nakon što je za predsjednika izabran Kennedy, Eisenhower se početkom 1961. posljednji put iz Bijele kuće obratio naciji, pri čemu je ostala upamćena njegova tvrdnja kako SAD-u prijeti vojno-industrijski kompleks.

    http://sh.wikipedia.org/wiki/Dwight_D._Eisenhower

  11. Zahvalnost za ove citate . Izdvajam :
    “U državnim poslovima moramo se čuvati prisvajanja neovlašćenog uticaja…vojno-industrisjkog kompleksa. Mogućnost katastrofalnog uspona pogrešno zasnovane moći postoji i postojaće… Samo budna i dobro obavještena javnost može da pravilno uskladi preplitanje ogromne industrijske i vojne odbrambene mašinerije sa mirnim metodama i ciljevima radi očuvanja bezbjednosti i slobode. – Dvajt D. Ajzenhauer

  12. podvlačim :
    ” Nakon što je za predsjednika izabran Kennedy, Eisenhower se početkom 1961. posljednji put iz Bijele kuće obratio naciji, pri čemu je ostala upamćena njegova tvrdnja kako SAD-u prijeti vojno-industrijski kompleks.”

  13. „Rusija se izdigla iz mračnog doba tek 1917.” – Harry Truman

  14. Kada je bačena prva bomba na Hirošimu, Hari Truman, koji je postao predsednik, pošto je Ruzvelt umro 12. aprila 1945, izjavio je „…da je to najveća stvar u istoriji.”

  15. Dana 4. veljače 1945. godine u Jalti na Krimu (današnja Ukrajina), sastali su se najviši predstavnici SAD-a, Sovjetskog saveza i Velike Britanije.

    U razdoblju od 4. do 12. veljače 1945. godine, na Jalti su se sastali Roosevelt, Staljin i Churchill, te drugi vojni i civilni stručnjaci, kako bi raspravili i donijeli odluke o izgledu poslijeratnoga svijeta.

    Na jaltskoj konferenciji postignut je sporazum u nekoliko glavnih točaka:

    1. da se nakon savezničke pobjede Njemačka podijeli u okupacijske zone kojima će upravljati po jedna od četiriju savezničkih država: Velika Britanija, SAD, Sovjetski savez i Francuska

    2. da se nakon rata provede vojna, ekonomska i politička demobilizacija i denacifikacija Njemačke i da se osigura plaćanje reparacija

    3. da saveznici sporazumno rade i nastupaju u oslobođenim zemljama.

    Ovim sporazumom dogovorene su i podjele sfera poslijeratnog političkog utjecaja.

    http://hr.wikipedia.org/wiki/Konferencija_u_Jalti

    „Na Jalti je potpisana smrtna presuda mladim ljudima koji danas ginu u brdima i dolinama Koreje. Tamo je potpisana i smrtna presuda mladićima koji će sutra umirati u džunglama Indokine (Vijetnam).” – Senator Džozef Makarti

  16. 3. da saveznici sporazumno rade i nastupaju u oslobođenim zemljama.
    Jalta

  17. „Sovjeti su, koristeći kao izgovor to što Kina nije primljena u Ujedinjene nacije, jednostavno išetali iz Saveta bezbednosti. Savet je, zahvaljujući odsustvu SSSR-a, izglasao intervenciju Ujedinjenih nacija u Koreji – odluku koju je Sovjetski Savez mogao da spreči svojim vetom da je bio prisutan. Posle glasanja, Sovjeti su se vratili u Savet bezbednosti, iako Kina ni tada nije bila primljena u članstvo Ujedinjenih nacija.” – Rid Benson i Robert Li: „Šta nije u redu sa Ujedinjenim nacijama”

  18. Jedan od poslednjih javnih istupa generala Mak Artura na temu rata u Koreji bio je govor koji je održao 5. decembra 1952: „Nikada ranije ova zemlja nije bila umešana u borbu protiv neprijateljskih snaga bez jasnog vojnog cilja, sa politikom koja ograničava vojne ciljeve i koja čak ni formalno nije priznala da se nalazi u ratnom stanju.”

  19. Dva dana posle invazije na Južnu Koreju, pošto su Kinezi sa Tajvana smatrali da je došlo vreme za obračun sa komunističkim vlastima u Kini, dobili su oštar ukor od predsednika Trumana: „… Pozivam kinesku vladu na Formozi (Tajvanu) da smesta obustavi sve vazdušne i pomorske operacije protiv matice.”
    Truman ne samo da je obznanio da je napadati komunističku Kinu protivno američkoj politici, već je i dao nalog američkoj floti da uplovi u Tajvanski moreuz, kako bi to osigurao.
    General Daglas Mak Artur, koji je kasnije otkrio da je ovu akciju posmatrao kao međunarodni akt američke vlade koji bi „crvenoj” Kini omogućio ulazak u rat, napisao je:
    „Mogućnost ulaska komunističke Kine u rat u Koreji postojala je od trenutka kada je Vašington naložio Sedmoj floti, u junu, da blokira Formozu, što je, u suštini, zaštitilo crvenu Kinu od napada Čang Kaj Šekove vojske, koja je brojala pola miliona ljudi. Ovaj potez omogućio je dvema velikim kineskim armijama, koje su imale zadatak da brane centralne obale Kine, da budu na raspolaganju za premeštaj na drugo mesto. To je značilo da lideri komunističke Kine ne moraju da brinu o mogućem napadu nacionalista sa ostrva Formoze i da mogu da premeste svoje ‘crvene’ trupe na sever, u Mandžuriju, iznad reke Jalu, i to potpuno bezbedni. Ovo je dalo veliki polet njihovim ratnim planovima, jer je komunistička Kina sada mogla da uđe u Korejski rat kad god to poželi, ne strahujući da će biti napadnuta sa boka i iz pozadine od strane snaga nacionalista sa Formoze.”

  20. General Mak Artur je, svestan da će kineska armija ući u rat, znao da je jedini način da se spreči masovan nalet njihovih jedinica bombardovanje mostova na reci Jalu. „Naredio sam generalu Stratemejeru (Stratemeyer), zapovedniku vazdušnih snaga, da sledećeg jutra bombarderima B-29 uništi mostove na reci Jalu i tako preseče linije komunikacije između Severne Koreje i Mandžurije. Veoma brzo mi je stigla depeša od državnog sekretara Džordža Maršala kojom on poništava moja naređenja i upozorava me da otkažem bombardovanie svih mesta koja su unutar zone 5 milja od granice sa Mandžurijom”.

    Daglas Mak Artur je napisao da je naređenje da se ne bombarduju mostovi na reci Jalu „bila najneodrživija i najnerazumnija odluka ikad uručena jednom vojnom komandantu u istoriji naše zemlje.”

    Jedan od Mak Arturovih komandanata, general vazduhoplovstva Džordž Stratemejer, rekao je: „Imali smo dovoljno aviona, bombardera, lovaca i dovoljno izviđačkih letova da sam mogao da im uništim sve te zalihe i sve aerodrome na drugoj obali reke Jalu; mogao sam da izbombardujem te đavole odatle do Mukdena i zaustavim železnički saobraćaj, tako da bi kineski borci ostali bez snabdevanja… Ali nije nam bilo dozvoljeno da to učinimo. Kao rezultat, dobili smo mnogo prolivene američke krvi tamo u Koreji.”

  21. Mak Arturu je dodatno još naređeno da ne presreće avione koji lete iz Severne Koreje u Mandžuriju, niti da bombarduje bazu za snabdevanje u gradu Rejsinu.

    Mak Artur je smatrao „da je od svih odluka najneprihvatljivija zabrana bombardovanja Rejsina, koji nije bio u Mandžuriji ili u Sibiru, već mnogo milja udaljen od tih granica, u severoistočnoj Koreji. Rejsin je bio skladište u koje su Sovjeti dovlačili vojnu opremu iz Vladivostoka za potrebe severnokorejske armije.”

    General Lin Pijao, komandant kineske armije, 25. novembra 1950. naredio je svojim trupama da izvedu pun udar preko reke Jalu, i da sa svim raspoloživim snagama uđu u Severnu Koreju. Mak Artur je smatrao da su Kinezima „… sigurno bile dostupne informacije koje su im garantovale da će mostovi na reci Jalu ostati čitavi i da će im baze biti netaknute.”

    Ovo je, na žalost, bila istina, što je čak i general Lin Pijao kasnije priznao: „Nikada ne bih napao i rizikovao svoje ljude… da nisam imao uveravanja iz Vašingtona da će sprečiti generala Mak Artura da preduzme odgovarajuće mere odmazde protiv mojih linija snabdevanja i komunikacija.”

  22. „Sa dubokim žaljenjem zaključio sam da general armije Daglas Mak Artur nije u stanju da pruži svesrdnu podršku politici vlade Sjedinjenih Država i Ujedinjenih nacija u stvarima koje se tiču njegovih službenih dužnosti.” – Hari Truman

    General Mak Artur je odgovorio: „… nikada u istoriji nije primenjen drastičniji metod nego prilikom mog smenjivanja – bez saslušanja, bez mogućnosti da se branim, bez uvažavanja prošlosti.”

    Truman je Mak Artura zamenio generalom za koga je verovao da će podržati njegovu politiku, Metjuom B. Ridžvejem (Methew B. Ridgeway), članom Saveta za inostrane poslove.

    Pod Ridžvejevom komandom rat se otegao sve do 27. jula 1953, kada je potpisan mir. Američki general Mark Klark (Mark Clark), koji je mir potpisao u ime Sjedinjenih Država, tvrdio je da je on dobio „nezavidnu dužnost da bude prvi komandat vojske SAD u istoriji koji je potpisao mir bez pobede.”

  23. Hvala !
    Sva priča je suvišna nakon ovih citata !

  24. Војин Николајевич says:

    Hirošima i Nagasaki , Drezden , Vijetnam …

    Подгорица, Никшић…

    Америчка авијација је најтеже бомбардовала Подгорицу 5. маја 1944, а британска 6. новембра исте године.

  25. Niš … i td …
    Zaštp ?

    • Zato sto se iznad Nisa 7 novembra 1944 godine dogodila prva, I do dana danasnjeg,jedina direktna vazdusna borba izmedju snaga SSSR I SAD u istoriji,ujedno I jedini direktan vojni sukob ove dvije sile.

      Koliko je ovaj dogadjaj I dan danas vazan svjedoci I to da su podaci o broju aviona koji su ucestvovali kao I gubicima tajna.

      Sovjetski as Koldunov dobio je odren heroja sssr za ovu bitku-orden je dat a razlog nije naveden.

  26. Raketa – hvala . nijesam znao za ovo !

    • Nema na cemu-sam dogadjaj kao dogadjaj nije tajna,nije osporavano da se desio ni tad ni sada ali upornost kojom obje strane I dan danas izbjegavaju bilo kakvo detaljisanje o ovom je zapanjujuca.

      Evo jos jedne zanimljivosti-prosle godine je nekoliko dnevnih listova u Srbiji objavilo pricu o traganju jedne americke porodice za svojim poginulim vojnikom.

      Porodica je bila voljna da prica o svemu osim o okolnostima pod kojim je vojnik izgubio zivot-kratko su naveli da je to bilo u vazdusnom sukobu iznad Nisa I nista vise.Novinaru su potvrdili da je to bio upravo ovaj sukob sa rusima ali dalje od toga nisu isli.

      Toliko godina a niko nece ni da zucne…zna se koliko je sruseno aviona u Koreji,Vijetnamu…a sta je bilo u Nisu o tome se cuti…o jednom jedinom sukobu…

  27. sos - ovo će valjati says:

    KTUELNA potraga Ministarstva odbrane SAD za američkim pilotima nestalim u akciji iznad Srbije krajem Drugog svetskog rata podsetila je na zataškanu istinu o pogibiji generala Crvene armije Grigorija Petroviča Kotova, komandanta Šestog gardijskog streljačkog korpusa. Njega je ubila “prijateljska vatra” iz američkih “lajtninga” koji su napali rusku vojnu kolonu 7. novembra 1944. nedaleko od Ražnja.

    Ruski avioni su uzvratili i u vazdušnom sukobu saveznika je oboreno po nekoliko letelica s obe strane. General Vilson, glavnokomandujući savezničkih snaga na Mediteranu, posle incidenta je morao da odleti u Sofiju i lično se izvini maršalu Tolbuhinu, komandantu Trećeg ukrajinskog fronta.

    Zvanični američki izvori i danas navode da su piloti pogrešili u navigaciji, pa su umesto nemačke kolone Grupe armija E u klisuri Ibra, napali crvenoarmejsku kolonu u dolini Morave. Međutim, izveštaji istrage Crvene armije iz 1944. pokazuju da Rusi u to objašnjenje nisu verovali. Svedok bitke, ruski pilot Boris Smirnov, u memoarima otkriva da je u olupini američkog aviona pronađena mapa na kojoj je grad Niš označen kao pravi cilj napada.
    BORBE PASA

    ZAPADNI vojni istoričari navode da je “niški incident” bio početak američko-sovjetskih letačkih “borbi pasa” (dogfajts) tokom Hladnog rata. Manji incidenti su se ponovili iznad Jugoslavije 1945. godine, a zatim su se nastavili tokom Korejskog rata i drugih sukoba na ivici interesnih zona.

    Mnogi istoričari smatraju da američko-ruski sukob u Srbiji u oktobru i novembru 1944. nije bio slučajnost, već posledica “podzemne politike”. Naime, tada je postalo jasno da nema ništa od Titovog obećanja Čerčilu da će posle rata organizovati slobodne izbore.

    – Američka tajna služba OSS poslala je u štab Jugoslovenske vojske u otadžbini tajnu misiju “Rendžer” kao poslednji pokušaj da spreči komuniste da zavladaju Srbijom – kaže istoričar Miloslav Samardžić. – Plan komandanta misije pukovnika Mekdauela bio je da izdejstvuje predaju nemačkih snaga u Srbiji Mihailoviću, uz obećanje da ih Amerikanci neće prepustiti Sovjetima. Mekdauel je planirao da nemačkim oružjem naoruža 300.000 Mihailovićevih boraca.

    Plan se nije ostvario, jer su Sovjeti brzo razoružavali i hapsili četnike, a misija “Rendžer” je kao poslednje rešenje pokušala da ugovori predaju nemačke Grupe armija E koja se povlačila iz Grčke preko Srbije. Upravo tada je kod Ražnja došlo do napada 36 američkih aviona “lajtning” na kolonu ruskog prekaljenog Šestog gardijskog korpusa koji je pod borbom od ušća Dunava pratio elitnu SS diviziju Brandenburg.

    – Kad su crvenoarmejci videli savezničke američke avione počeli su da im mašu i pozdravljaju a oni su ih napali – seća se Genadij Kotov, sin legendarnog generala. – Uz mog oca poginuo je još 31 oficir i vojnik, a ranjeno je 37 ljudi, uključujući i mog starijeg brata Engelsa, u čijem je naručju otac izdahnuo.

    Kad se videlo da se američki avioni grupišu za novi napad, s niškog aerodroma uzletelo je devet ruskih lovaca “jak-9”.

    – “Lajtninzi” su počeli da pucaju na ruske avione u poletanju iako su na njihovim krilima i repu mogli da zapaze velike crvene zvezde – svedočio je vazduhoplovni inženjer Dragoslav Dimić, koji je kao dečak posmatrao vazdušnu bitku. – Ruski lovci su preleteli nišku tvrđavu na visini od samo dvadesetak metara i u strmom penjanju odozdo napali “lajtninge”, od kojih je jedan oboren i srušio se na ivicu aerodroma.

    Posle vazdušne bitke koja je trajala dvadesetak minuta, Amerikanci su se povukli, a njihove izginule avijatičare sahranili su crvenormejci s desne strane izlaze aerodroma u pravcu Niša, nedaleko od mesta gde su sahranjeni ruski piloti.

    Komandant američke 82. lovačke grupe pukovnik Sesil T. Edvinson je tiho premešten u bazu van Evrope, ali se po završetku rata vraća u Nemačku gde je unapređen u komandanta 366 lovačke grupe u bazi Friclar.

    • Odgovorio sam ti na prethodni post ne citajuci ovaj tako da necu nista dodati osim sto cu se osvrnuti na:“BORBE PASA

      ZAPADNI vojni istoričari navode da je “niški incident” bio početak američko-sovjetskih letačkih “borbi pasa” (dogfajts) tokom Hladnog rata. Manji incidenti su se ponovili iznad Jugoslavije 1945. godine, a zatim su se nastavili tokom Korejskog rata i drugih sukoba na ivici interesnih zona.“

      -Ovo je glupost.Nisu to “borbe pasa“,autor clanka je doslovno preveo izraz iz vazdusne borbe a u pitanju je fraza koja znaci nesto drugo vezano za borbu u vazduhu,da ne ulazim u tu pricu.

      -Nije tacna tvrdnja autora da su se manji incidenti ponovili-ovako nesto nije se ponovilo vise nikad I nigdje do danasnjeg dana.Incidenti o kojima prica bili su obicna presretanja bez direktnih okrsaja USA I SSSR trupa-u toku Korejskog rata to cak nisu ni bili piloti ove dvije sile nego priuceno topovsko meso Korejanaca.

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava / Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava / Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava / Promijeni )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Odjava / Promijeni )

Povezivanje na %s